از چینی ماندریان تا پین یین

از چینی ماندریان تا پین یین

از چینی ماندریان تا پین یین | تقریبا 3.1 میلیارد از مردم دنیا به زبان چینی یا همان مانداریان (خن یو، پوتانگ خوآ، گویو) صحبت می کنند. این میزان تکلم یک زبان بیش از هر زبان دیگری در تمام جهان است. مانداریان، زبان رسمی کشور چین و یکی از شش زبان رسمی مورد استفاده سازمان ملل (UN) می باشد. مانداریان در چین به عنوان زبان اصلی و معیار توسط دولت، رسانه ‌ها و سیستم آموزشی مورد استفاده قرار می گیرد.

چینی ماندریان
چینی ماندریان

همچنین لازم به ذکر است که استواری و ماندگاری زبان مانداریان تا میزان زیادی بر مبنای گویش شهر بیجینگ و برخی دیگر از گویش‌ های منطقه شمالی چین می باشد. نکته جالب دیگری که وجود دارد این است که در کشور چین زبان های دیگری نیز وجود دارند و مردم برخی مناطق به این زبان ها صحبت می کنند؛ زبان هایی مانند یو (کانتونی)، شیانگ، گن، هاکا، مین و وو. این زبان های چینی هر چند که در مقابل یکدیگر قابل درک نیستند اما در طبقه ‌بندی گویش قرار می‌ گیرند؛ البته بر این مبنا باید به عنوان یک زبان طبقه ‌بندی شوند. البته این زبان‌ ها به دلایل جامعه ‌شناختی و سیاسی در حوزه گویش قرار گرفته ‌اند در حالی که این گویش‌ ها به لحاظ تفاوت‌ های ریز و درشت بسیاری که دارند چندان برای یکدیگر قابل فهم نیستند. با ما تا پایان این مقاله همراه باشید تا بیشتر با زبان چینی و گویش های آن آشنا شوید.

تاریخ زبان چینی و ماندریان

‏خانواده زبان های چینی از زبان‌ های چینی – تبتی به وجود آمده اند که حدود 4 هزار سال پیش از میلاد وجود داشته است.‏ اولین نمونه های زبان های چینی در حدود 1250 سال پیش از میلاد یافت شده است. در آن زمان ها از سیستم نوشتاری جیا گو ون استفاده می کرده اند که‏ بر روی لاکِ لاک ‌پشتان یا استخوان ‌های حیوانات کنده و حکاکی می شده و بیشتر برای طالع ‌بینی از این حکاکی ها استفاده می شده است. ‏در دوران سلسله ژو یعنی در حدود 1046 تا 256 سال قبل از میلاد یک حالت شناخته شده تر از زبان چینی باستان به وجود آمد که ‏نوشته های این زبان را می توان روی حکاکی های باقی مانده از دوران ‏و یا کتاب معروفِ شی چینگ یافت.

‏سیستم نوشتاری که در آن زمان تا پایان دوران سلسله هان شکل گرفت ‏به زبان چینی کلاسیک معروف است.‏ این نوع زبان چینی تا اوایل قرن بیستم، سیستم نوشتاری رسمی کشور چین بود و به عنوان زبان رسمی نوشتاری مورد استفاده قرار می گیرفت ‏اما در این دوران، یک سیستم نوشتاری دیگر نیز به موازات این زبان در حال شکل گیری بود ‏این سیستم های نوشتاری، بر اساس زبان های گفتاری آن منطقه ‏به شکل های مختلفی به وجود آمده بودند ‏از این سیستم های نوشتاری بیشتر برای نوشتار های غیر رسمی استفاده می شده و در دوران سلسله تانگ و سانگ ‏در حدود قرن هفتم تا سیزدهم رایج بوده اند.

به طور کلی زبان ماندریان یا همان زبان چینی معیار، این روزها همان نقشی ‏را دارد که در دوران باستان، چینی کلاسیک آن را اجرا می کرده است. این بدین معناست که این زبان درحال حاضر زبان نوشتاری رسمی و اصلی کشور است ‏و تمام گویش های چینی از این سیستم استفاده می کنند، ‏اما سیستم های نوشتاری محلی منطقه ای همچنان در برخی از مواقع غیر رسمی نیز استفاده می شود.

چینی ماندریان
چینی ماندریان

‏انواع گونه های زبان چینی

‏این که بگوییم چند نوع گونه زبان چینی وجود دارد کاملا به نحوه ی دسته بندی این نوع گویش های بستگی دارد. ‏معمولا گفته می شود بیش از 200 گونه از زبان چینی وجود دارد که می شود آن ها را به 13 گویش کاملا مجزا تقسیم بندی نمود. ‏زبان هایی که درون هر یک گروه ها قرار می گیرند تا حدی زیادی شبیه هم هستند و هر یک از این گروه ها را می توان یک زبان جداگانه در نظر گرفت.

‏از این 13 گروه، 7 گروه را می توان زبان های مهم و اصلی در نظر گرفت ‏این زبان ها شامل ‏ماندریان، یو، شیانگ، مین، گان، وُو، هاکا می باشند.

پین یین، شکل انگلیسی زبان چینی

به جهت این که زبان چینی برای دنیای غرب نیز قابل درک ‌تر باشد، کشور چین تصمیم گرفت تا سیستم زبانی «پین ‌یین» را نیز تعریف کرده و توسعه بدهد. سیستم پین‌ یین از الفبا و تلفط غربی برای نوشتن و تلفن کلمات چینی استفاده می کند. شاید برای تان جالب باشد که خن یو، پوتانگ خوآ و گویو از نمونه ‌های سیستم پین ‌یین می ‌باشند. همه آن ها در کنار هم به معنای مانداریان هستند. پوتانگ ‌خوآ در سرزمین اصلی چین کاربرد دارد. گویو در استان تایوان و هنگ کنگ و خن یو نیز در سنگاپور و مالزی تکلم می ‌شود.

ما می خواهیم خبر خوبی به شما عزیزانی که علاقه مند به زبان چینی هستید اما سختی و پیچیدگی آن مانع یادگیری شما می شود، بدهیم. وب سایت من و زبان به عنوان وب سایت آموزش آنلاین زبان های زنده دنیا در دسترس شما علاقه مندان قرار دارد تا با ورود و ثبت نام در آن بتوانید آموزش زبان چینی را با روشی نوین و آسان آغاز کنید. دوره آموزش آنلاین زبان چینی بر پایه زبان ماندریان و پین یین می باشد. همچنین وب سایت من و زبان به گونه ای طراحی شده که شما بتوانید هر زمان و هر میزان که می خواهید به یادگیری و تمرین و تکرار بپردازید، چیزی که بدون شک در کلاس های حضوری وجود نخواهد داشت. پس اگر به دنبال فراگیری زبان چینی به بهترین و آسان ترین راه هستید، وارد وب سایت من و زبان شوید و آموزش را شروع کنید.

‏سیستم نوشتاری زبان چینی

‏هانزی به کاراکترهای چینی می گویند که با استفاده از آن ها لغات چینی را می نویسند. در حقیقت ‏هانزی، کارکترهایی می باشند که هر کدام از آن ها معنی یک یا گروهی از کلمات را می دهند.‏ برای یادگیری این کارکتر ها مجبورید تک به تک آن ها حفظ کنید، ‏چرا که مانند سیستم الفبایی نیست که بتوانید‏ از روی تلفظ آن ها شکل نوشتاری آن ها بفهمید. نکته مهم دیگر هم این است، با این که زبان گفتاری ها آن با هم متفاوت است اما تمام گویش های زبان چینی از سیستم نوشتاری ماندریان استفاده می کنند این بدین معناست که وقتی کاراکتر های ماندریان را می خوانند ‏هر یک از این زبان های چینی این کارکترها را به شکل متفاوت و به صورتی که در زبان خودشان است تلفظ می کنند. ‏همین موضوع نیز سبب شده که مردم دچار این اشتباه شوند و این طور فکر کنند که تمام زبان های چینی مانند هم هستند و فقط تلفظ آن ها با هم متفاوت است ‏اما در حقیقت زبان های چینی ‏علاوه بر تلفظ، در گرامر و واژگان نیز با هم متفاوت هستند.

‏گونه های قدیمی سیستم های نوشتاری چینی ‏که در دوران چینی کلاسیک استفاده می شده، هنوز از بین نرفته است ‏و در کنار چینی ماندریان استفاده می شود. ‏هرچند فقط در شرایط خاص و محدودی از آن ها استفاده می شود ‏اما در میان این سیستم ها، کانتونی همچنان به شکل گسترده مورد استفاده قرارمی گیرد. اکثر کاراکترها در این زبان با ماندریان یکی است ‏اما به شکل متفاوتی تلفظ می شوند و همچنین بعضی از کاراکترها ‏برای شرایط متفاوتی استفاده می شوند و کاربرد متفاوتی دارند همچنین ترتیب قرار گیری آن ها نیز ممکن است متفاوت باشد.

‏ترتیب قرار گیری لغت در انواع مختلف زبان چینی

بدون شک شباهت ها و تفاوت های بسیاری در انواع زبان های چینی و گونه های آن وجود دارد. یکی از این موارد را می توان نحوه قرارگیری لغات در جمله ها دانست. اگر طرفدار زبان چینی باشید، حتما برای تان جالب است که بدانید ترتیب در ماندریان در اغلب اوقات فاعل، فعل، مفعول است ‏و در بعضی مواقع فاعل، مفعول، فعل است. یا در زبان کانتونی این ترتیب دقیقا مانند ماندریان به صورت فاعل، فعل، مفعول است. زبان شانگاهیی و دیگر زبان های وُو، به دو صورتِ ‏فاعل، فعل، مفعول ‏و فاعل، مفعول، فعل می باشند.

از دیگر تفاوت هایی که وجود دارد و بهتر است حتما درباره ی آن صحبت شود ‏این است که برای نوشتن کارکتر های چینی دو سیستم کارکتری وجود دارد. یک نوع کارکترهای سنتی هستند که از زبان کلاسیک چینی می آیند ‏و نوع دوم کارکترهای ساده شده هستند که در 60 یا 70 سال گذشته به وجود آمده اند. ‏کارکتر های ساده شده در کشور چین و سنگاپور ‏و کارکتر های سنتی در تایوان، هنگ کونگ و ماکائو استفاده می شوند ‏که در زمان ابدا کارکتر های ساده شده، جزئی از کشور چین نبودند ‏این کارکترها در جوامع مهاجر و دور از وطن نیز استفاده می شوند.

چینی ماندریان
چینی ماندریان

سخن آخر

‏همانطور که دیدید خانواده زبان های چینی ‏مجموعه ای زبان ها و گویش های متفاوتی است که ‏معمولا به صورت متقابل برای یکدگیر قابل فهم نیستند ‏اما چیزی که این زبان ها را با هم مشترک می کند، ریشه مشترک ‏و زبان چینی کلاسیک و وسطی ‏و همین طور یک سیستم ساختار مشترک است ‏که تمام زبان های چینی از آن استفاده می کنند ‏هرچند افرادی که به زبان های مختلف چینی صحبت می کنند می توانند ‏از طریق نوشتن با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. ‏اما طبیعتا قادر نخواهند بود که به صورت رو در رو با یکدیگر گفتگو یا ارتباط برقرار کنند ‏‏به همین دلیل است که باید چینی را مجموعه ای از زبان ها در نظر گرفت ‏نه یک زبان.

عضویت و ثبت نام در سامانه

ارسال دیدگاه

نظر خود را ارسال کنید