تاریخچه زبان چینی

تاریخچه زبان چینی

تاریخچه زبان چینی | زبان چینی، شاخه ای از زبان سینتیایی تبتی است که غالبا، اکثر گروه های اقلیت مذهبی از آن برای تکلم استفاده میکنند. مهمترین نکته در زبان چینی این است که، بیش از یک میلیارد نفر از جمعیت جهان این زبان را به عنوان زبان بومی خود انتخاب کرده اند و به نظر میرسد که، همه آنها از ابتدا همین زبان یا یکی از گویش های آن را دنبال میکردند.

نکته جالب اینجاست که افرادی که با زبان چینی رسمی صحبت نمی کنند، از نظر دیگران، به نوعی زبان شان متفاوت بوده و همچنین، اینطور گفته شده که تنوع زبان چینی مانند زبان های عاشقانه است. زبان چینی استاندارد، گونه ای از زبان استانداد شده است که بر پایه گویش “ماندارین” بنا نهاده شده است. زبان چینی به عنوان یک زبان استاندارد در کشورهای سنگاپور، چین و تایوان صحبت شده و دارای ظرایف و قواعدی است که باید آنها را به دقت یاد گرفت تا بتوان از آن به درستی استفاده کرد.

تاریخچه زبان چینی نشان میدهد که، این زبان به عنوان بخشی از زبان سینتیایی تبتی در اوایل قرن 19 پذیرفته شده و در طول زمان دستخوش تغییرات عمده ای شده که در مقایسه با تغییرات زبان های هند و اروپایی چندان زیاد نبوده است. مشکلاتی که آموزش زبان چینی را تا حدودی دشوار میکند، این است که تنوع زیادی داشته و در دیگر گویش ها و زبان ها صرف فعل ندارند. علاه بر این، برخی از این گویش ها که در مناطق دور دست صحبت شده اند، بسیار متفاوت بوده و یادگیری آنها دشوار است.

الفبای زبان چینی

الفبای زبان چینی، صرفا برای نوشتن زبان چینی توسعه و بسط یافته و جز مولفه های اصلی این زبان محسوب میشود که عنوان “کانجی” برای آنها انتخاب شده است. نکته جالب در مورد این الفبا این است که میتوان از آن برای نوشتن دیگر زبان های آسیایی مانند کره ای، ویتنامی و zhuang نیز استفاده کرد.

سیستم الفبای چینی، قدیمی ترین سیستم الفبایی بوده و به واسطه کاربران پذیرفته شده است ،با این حال، آموزش زبان چینی میتواند به شناخت حروف الفبا و پیچیدگی های آن کمک کند. علاوه بر این، زبان چینی دارای ده هزار کاراکتر بوده و گاهی به صورت گرافیکی هستند و البته این مورد، بیشتر در متون تاریخی مشاهده شده است. همچنین، در چین، به فردی با سواد گفته میشود که حداقل سه تا چهار هزار حرف از حروف الفبا را بداند و بتواند با استفاده از آنها جمله و یا کلمه بنویسد.

علاوه بر این، زبان چینی دارای فرم ها، تلفظ ها و فرم های ساده شده است که مورد اخر، در کشورهای مالزی، چین و سنگاپور مورد استفاده قرار میگیرد. هنگامی که از این الفبا در زبان ژاپنی استفاده شود، فرم کلمات بیشتر به فرم سنتی شبیه هستند تا چینی در حالی که، اگر برای زبان کره جنوبی استفاده شود،  به شکل فرم های سنتی مورد استفاده در زبان تایوانی و هونگ کونگی در می آیند.

تاریخچه زبان چینی
تاریخچه زبان چینی

گرامر زبان چینی

در کل، زبان چینی به صورت عمودی نوشته میشود اما باید آنرا در نوع چینی ساده از چپ و در چینی سنتی از راست نوشت. در واقع، مشابهات زیادی بین انواع زبان چینی وجود دارد. علاوه بر این، زبان چینی صرف فعل نداشته و کلمات فقط یک فرم گرامری دارند و بخش های اسم و فعلی آن، به واسطه فرم های گرامری تحت تاثیر قرار نمیگیرند. با این حال، بخش هایی در جمله وجود دارد که از آن برای بیان جنبه های فعلی استفاده میشود.

ترتیب کلمات در جمله های چینی به صورت فاعل، فعل و مفعول است و در واقع، تعدیل کننده ها قبل از اسم هایی می آیند که انها را تعدیل میکنند. همچنین، فرم فعل های موجود در جملات چینی به صورت زنجیره ای بوده یعنی، چند فعل پشت سر هم می آیند. علاوه براین، از حرف های اضافه برای مرتب کردن فعل ها استفاده میشود ( و کاربرد برخی از آنها هم مانند فعل کامل است).

همچنین، مفهموم کلمات و مرز بین آنها در زبان چینی چندان مشخص نبوده بنابراین بین کلمات فاصله ای دیده نمی شود. علاوه بر این، گاهی یک رشته از کلمات از نظر گرامری یک کلمه محسوب شده اما در اصل، از هم جدا هستند. نکته دیگر در گرامر زبان چینی این است که، اکثر فعل های متعدی به صورت  فعل + اسم ترجمه شده و به عنوان یک کلمه واحد در نظر گرفته میشوند در حالی که میتوان هر دو بخش را از هم جدا کرد.

آموزش زبان چینی

غالبا، برای یادگیری انوع زبان ها از روش ها و شیوه های عمومی و تخصصی استفاده میشود. با این حال، از آنجایی که زبان چینی نسبت به دیگر زبان های آسیایی دشوارتر بوده و تعداد حروف الفبای آن نیز بسیار زیاد است، بنابراین باید برای آموزش زبان چینی از متدهای خاص و سریع و کارآمد استفاده کرد.

به منظور سهولت در یادگیری و آموزش زبان چینی، دوره های آن به سه دوره مبتدی، متوسط و پیشرفته تقسیم شده اند. در دوره مبتدی، کلمات و حروف جدید ساده آموزش داده شده و زبان آموزان با نحوه صحیح تلفظ کلمات اشنا میشوند. در دوره متوسط، زبان آموزان، میتوانند با استفاده از مطالب آموخته شده، روی مهارت نوشتاری و شنیدای خود کار کرده و فیلم های آموزشی ساده ببینند.  و در نهایت، در دوره پیشرفته، همه مطالب جمع بندی شده و هر چهار مهارت به سطح خوبی رسیده و فرد برای استفاده عملی از زبان چینی آمادگی پیدا میکند.

تاریخچه زبان چینی
تاریخچه زبان چینی

روش های یادگیری زبان چینی

زبان چینی، از حساسیت های زیادی برخوردار بوده و روش های یادگیری زبان چینی میتواند با توجه به زمینه علمی و استعداد افراد، مختلف و متفاوت باشد. افرادی که مسئول آموزش زبان آموزان چینی هستند، آموزش زبان چینی را در دو دوره مبتدی و پیشرفته تعریف کردند که هر کدام دارای شرایط و مزیت های مخصوص به خود هستند که عبارتند از :

دردوره مبتدی،  زبان آموزان باید، از قبل دروس را مرور کرده و با تمرکز بر روی آنها، مطالب جدید را تمرین کرده و برای کلاس آمادگی پیدا کنند، افراد باید به موفقیت و پیشرفت خود ایمان و باور داشته باشند، تا جایی که امکان دارد در همه جنبه های زندگی از زبان چینی استفاده کرده و با افرادی که با این زبان آشنایی کامل دارند، ارتباط برقرار کنند.

در دوره پیشرفته، زبان آموزان بر چهار مهارت اصلی و رشد آنها تمرکز داشته و در ساخت جملات مهارت پیدا میکنند، میتوانند با افرادی که به زبان چینی صحبت میکنند، به راحتی ارتباط برقرار کرده و برای درک انواع جملات چینی مشکلی نخواهند داشت.

برای یادگیری زبان چینی همانند سایر زبان ها روش های مختلفی وجود دارد. یکی از روش های آسان و سریع استفاده از سایت من و زبان می باشد. این سایت از پایه آموزش زبان چینی را شروع میکند و با روش های ساده و مفید زبان چینی را به شما آموزش میدهد. آموزش در سایت من و زبان مجازی بوده و نیازی به گذراندن دوره های آموزشی در آموزشگاه ها نخواهید داشت.

عضویت و ثبت نام در سامانه

ارسال دیدگاه

نظر خود را ارسال کنید